Pse integrimi i sistemeve është shpesh më kompleks se zhvillimi i një aplikacioni të ri?

Të ndërtosh një aplikacion të ri do të thotë, në një masë të madhe, të përcaktosh vetë mënyrën si do të funksionojë: arkitekturën, strukturën e të dhënave, teknologjitë dhe mënyrën si komponentët komunikojnë mes tyre.

Integrimi është ndryshe.

Kur dy ose më shumë sisteme ekzistuese duhet të punojnë së bashku, secili prej tyre vjen me arkitekturën, të dhënat, rregullat dhe kufizimet e veta. Sfida nuk është më vetëm të ndërtosh diçka që funksionon, por të bësh sisteme të ndryshme të kuptojnë dhe të shkëmbejnë informacion me njëri-tjetrin pa cenuar funksionimin e tyre ekzistues.

Kjo është arsyeja pse Integrimi i Sistemeve mund të jetë një nga pjesët më komplekse të një ekosistemi software.

Dy sisteme mund të ruajnë të njëjtin informacion në mënyra krejt të ndryshme

Një sistem mund ta ruajë një person me emër, mbiemër dhe një identifikues unik. Një sistem tjetër mund ta ketë emrin në një fushë të vetme dhe të përdorë një identifikues tjetër. Njëri mund ta përditësojë informacionin në kohë reale, ndërsa tjetri në intervale të caktuara.

Për një përdorues bëhet fjalë për të njëjtin person. Për software-in, janë dy struktura të ndryshme të dhënash që duhet të lidhen saktë.

Në sisteme të mëdha, ky problem shumëfishohet në mijëra fusha, dokumente, transaksione dhe marrëdhënie mes të dhënave.

Prandaj integrimi nuk është vetëm transferim informacioni. Duhet të përcaktojë çfarë do të thotë ai informacion në secilin sistem dhe si ruhet konsistenca e tij.

Një API nuk e zgjidh automatikisht integrimin

API-të janë një nga mënyrat kryesore përmes të cilave sistemet moderne komunikojnë, por ekzistenca e një API-je nuk do të thotë se dy sisteme janë automatikisht të integrueshme.

Ato mund të përdorin formate të ndryshme të dhënash, mënyra të ndryshme autentikimi, versione të ndryshme të API-ve apo rregulla të ndryshme për mënyrën dhe frekuencën me të cilën informacioni mund të shkëmbehet.

Duhet menduar edhe çfarë ndodh kur një sistem nuk përgjigjet, kur një kërkesë dërgohet dy herë, kur një API ndryshon version ose kur një transaksion përfundon në njërin sistem, por dështon në tjetrin.

Pra sfida nuk është vetëm “si t’i lidhim?”, por “si ta bëjmë këtë lidhje të funksionojë në mënyrë të qëndrueshme?”

Sistemet ekzistuese nuk mund të ndalen sa herë ndërtohet një integrim

Kjo e bën problemin edhe më interesant.

Shumë sisteme që duhet të integrohen janë tashmë aktive. Kanë përdorues, të dhëna dhe procese që vazhdojnë të funksionojnë ndërkohë që integrimi zhvillohet.

Një ndryshim i vogël në strukturën e të dhënave ose në një API mund të ketë ndikim te aplikacione të tjera që varen prej tyre.

Për këtë arsye, integrimi kërkon të kuptohet jo vetëm sistemi që po lidhet, por edhe varësitë që ekzistojnë rreth tij.

Në disa raste zgjidhja është një API direkte. Në raste të tjera mund të nevojitet një integration layer, middleware, event-driven communication ose një mekanizëm tjetër që shmang lidhjen e fortë të sistemeve me njëri-tjetrin.

Teknologjia ndryshon sipas rastit. Parimi mbetet i njëjtë: një sistem i ri duhet të lidhet me ekosistemin pa destabilizuar atë që tashmë funksionon.

Integrimi është edhe problem i të dhënave

Kur disa sisteme shkëmbejnë informacion, lind një pyetje tjetër: cili sistem ka informacionin autoritar?

Nëse një adresë ndryshohet në një platformë, a duhet të ndryshojë automatikisht edhe në të tjerat? Nëse dy sisteme e përditësojnë të njëjtën të dhënë në të njëjtën kohë, cili version ruhet?

Pa rregulla të qarta, një ekosistem i integruar mund të krijojë pikërisht problemin që synon të zgjidhë: të njëjtin informacion në versione të ndryshme.

Për këtë arsye, një integrim i mirë përcakton jo vetëm si lëvizin të dhënat, por edhe kush i zotëron, kur përditësohen dhe si trajtohen konfliktet.

Sa më shumë sisteme lidhen, aq më e rëndësishme bëhet arkitektura

Një lidhje mes dy sistemeve mund të duket relativisht e thjeshtë. Por kur një ekosistem përfshin dhjetëra aplikacione, databaza dhe shërbime, numri i varësive rritet shpejt.

Nëse çdo sistem lidhet drejtpërdrejt me çdo sistem tjetër, çdo ndryshim mund të kërkojë ndërhyrje në disa pika njëkohësisht.

Prandaj System Integration nuk duhet parë si një seri lidhjesh individuale. Duhet menduar si arkitekturë e të gjithë ekosistemit, ku mënyra si sistemet komunikojnë sot nuk duhet ta bëjë më të vështirë shtimin ose ndryshimin e tyre nesër.

Siç e përmbledh Ermal Beqiri, themelues i  Soft & Solution Group:

“Sistemet krijojnë funksionalitet. Lidhjet mes tyre krijojnë mundësi. Sa më mirë të ndërtohen këto lidhje, aq më shumë teknologjia mund të evoluojë si një ekosistem i vetëm.”

Një integrim i mirë shpesh është pothuajse i padukshëm për përdoruesin. Informacioni kalon aty ku duhet, sistemet vazhdojnë të funksionojnë dhe proceset zhvillohen pa kërkuar që përdoruesi të mendojë se çfarë po ndodh mes aplikacioneve.